[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Latijn), levensmoeiheid, afkeer van, weerzin in het leven (die vaak tot zelfmoord drijft).
Met 'taedium vitae' wordt in de psychoanalyse een generale depressie aangeduid, met als belangrijkste symptoom een verlies of vermindering van de interesse of het plezier in het leven. Taedium vitae is Latijn voor 'het leven moe' zijn.
Walging van en weerzin tegen het leven. Dit kan met name optreden bij een depressie . Zo bij Dora (1905e; 4: 139).[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Latijn), levensmoeiheid, afkeer van, weerzin in het leven (die vaak tot zelfmoord drijft).Met 'taedium vitae' wordt in de psychoanalyse een generale depressie aangeduid, met als belangrijkste symptoom een verlies of vermindering van de interesse of het plezier in het leven. Taedium vitae is Latijn voor 'het leven moe' zijn.Walging van en weerzin tegen het leven. Dit kan met name optreden bij een depressie . Zo bij Dora (1905e; 4: 139).